"
هفتصد هزار مرتبه به اين دانشجوها گفتم جان تمام کس و کارتون , توي اتوبوس ( بيرون شهري ) کرايه من رو حساب نکنيد . نکنيد بابا جان من . ده تا صندلي با هم فاصله داريم , اونوقت شما بلند ميشي با کلي ايما و اشاره به شاگرد راننده آدرس ميدي که اون خانمي که حسابش کردي کجا نشسته , يک جک هم تهش اضافه مي کني که " ايشون استاد منه ! " اون جناب هم که به من ميرسه , کم نميگذاره و با صداي بلند و شيطنت بار ميگه : اون آقا شما رو حساب کردند . . . و بعد هم نگاه هاي سنگين دورو بريها که ديگه نور علي نوره . ( وقتي هنوز مسئول آموزش منو با دانشجوها اشتباه ميگيره و سر جلسه امتحان داد ميزنه خانم برو بشين سر جات ! . . . ديگه توقع واسه ادم نمي مونه از هيچ کس )
ترم تموم شد و من هنوز درگيرم . ولي جان مادرتون شما ديگه از اين دست شيرين کاريها واسه اساتيد خانم تون پياده نکنيد . . . آبرو مي بريد!
